Golden Retriever

Rasa w skrócie

Dane o wzroście, szacie i umaszczeniu na podstawie wzorca FCI.

Charakter i codzienne życie

Typowy golden jest otwarty na kontakt, przyjazny i chętny do współpracy. Lubi uczestniczyć w domowym życiu i często sam szuka zajęcia z opiekunem. Poszczególne psy różnią się jednak energią, wrażliwością i łatwością odnajdywania się w nowych sytuacjach. Przy wyborze szczenięcia warto poznać jego rodziców i zapytać, jacy są na co dzień.

Młody golden potrafi być bardzo żywiołowy: skakać przy powitaniu, chwytać rękawy i przynosić przedmioty, które wcale nie były przeznaczone do zabawy. Potrzebuje spokojnej nauki oraz jasnych zasad. Samo dorastanie nie zastąpi wychowania.

W domu z dziećmi dorosły powinien czuwać nad wspólnymi zabawami. Pies musi mieć możliwość odejścia i miejsce, w którym nikt nie przeszkadza mu podczas snu czy jedzenia. Jego towarzyskość nie oznacza zgody na każde przytulanie.

Ruch i zajęcia

Golden był hodowany do odnajdywania i przynoszenia upolowanej zwierzyny. Wiele psów tej rasy nadal z dużą przyjemnością nosi przedmioty, pracuje nosem i wchodzi do wody. Te predyspozycje można wykorzystać również bez polowania: przy nauce aportowania, szukaniu ukrytej zabawki czy ćwiczeniach z dummy, czyli aportem treningowym.

W codziennym planie dobrze połączyć spacery z czasem na swobodne węszenie, krótką naukę i odpoczynek. Długość oraz intensywność aktywności dopasuj do wieku, zdrowia i kondycji psa. Ogród jest wygodnym dodatkiem, ale wspólne wyjście poza posesję daje znacznie więcej okazji do poznawania otoczenia.

Wychowanie i nauka

Od początku warto ćwiczyć przywołanie, spokojne mijanie ludzi i psów, chodzenie na luźnej smyczy oraz oddawanie przedmiotów w zamian za nagrodę. Przyjazny golden też potrzebuje nauczyć się, że można minąć przechodnia bez witania się z nim.

Pracuj w krótkich sesjach, nagradzając jedzeniem, zabawą lub możliwością wykonania lubianego zadania. Stopniowo oswajaj psa także z zostawaniem samemu i zwykłą domową bezczynnością. Odpoczynek przy opiekunie jest równie potrzebny jak kolejna zabawa.

Sierść i pielęgnacja

Golden linieje i zostawia sierść w domu. Regularne wyczesywanie pomaga usuwać luźny włos, ale nie wyeliminuje go z dywanów i ubrań. Szczególnej uwagi wymagają okolice za uszami, pachy, portki oraz ogon, gdzie łatwiej o splątanie. Częstotliwość czesania dopasuj do szaty; w okresie linienia zwykle trzeba robić to częściej.

Po mokrym spacerze zadbaj o wysuszenie sierści, także przy skórze. Kąp psa wtedy, gdy tego potrzebuje, używając odpowiednich kosmetyków dla psów. Do codziennej opieki należą też kontrola uszu, długości pazurów i szczotkowanie zębów.

Zdrowie i wybór hodowli

Przy rozmowie z hodowcą poproś o wyniki badań stawów biodrowych i łokciowych oraz aktualne badania oczu rodziców szczeniąt. W zaleceniach dla goldenów uwzględnia się m.in. gonioskopię, czyli ocenę kąta przesączania w oku, oraz testy DNA dotyczące GR-PRA1, GR-PRA2 i ichtiozy typu ICT-A. Pierwsze dwa odnoszą się do dziedzicznych postaci postępującego zaniku siatkówki, a ostatni do choroby skóry.

Warto omówić te badania z hodowcą i lekarzem weterynarii. Wynik testu DNA nie zastępuje badania oczu. Dotyczy konkretnej zmiany genetycznej, nie wszystkich możliwych przyczyn choroby. Zakres wykonanych badań i ich wyniki są ważniejsze niż samo zapewnienie, że rodzice są zdrowi.

Porozmawiaj także o zdrowiu i długości życia bliskich krewnych, w tym o nowotworach. Badania pomagają ograniczać ryzyko, lecz nie są gwarancją zdrowia szczenięcia. Dobry hodowca potrafi wyjaśnić wyniki i otwarcie mówić również o problemach występujących w jego liniach.

W codziennej opiece pilnuj szczupłej sylwetki i uwzględniaj przysmaki w porcji jedzenia. To szczególnie ważne u psa, który chętnie przyjmuje każdą nagrodę.

Dla kogo będzie dobrym towarzyszem

Golden pasuje do osób, które chcą dzielić z psem codzienne zajęcia i mają czas na jego wychowanie. Może być pierwszym psem, jeśli opiekun jest gotowy uczyć się razem z nim. Przed podjęciem decyzji warto uczciwie ocenić, ile czasu zostaje na spacery i kontakt z psem również w zwykłym, pracowitym tygodniu. Do tego trzeba doliczyć sierść, mokre łapy i energię dorastającego retrievera.