Retrievery.pl

Przewodnik po rasie

Curly Coated Retriever

Curly przyciąga uwagę drobnymi, ciasno skręconymi lokami i wysoką, mocną sylwetką. W kontaktach z ludźmi często zachowuje spokój i pewien dystans, szczególnie na początku znajomości. Wobec swoich opiekunów potrafi być bardzo czuły. To aktywny, samodzielny retriever, z którym relację buduje się przez wspólną pracę i codzienne zaufanie.

Curly Coated Retriever

Curly Coated Retriever

Rasa w skrócie

Pochodzenie

Wielka Brytania

Pierwotne zadanie

Aportowanie zwierzyny na lądzie i z wody

Idealna wysokość w kłębie według FCI

Psy 69 cm, suki 64 cm

Umaszczenie

Czarne lub wątrobiane

Szata

Drobne, zwarte loki na tułowiu; według wzorca bez podszerstka. Na pysku włos gładki

Wzorzec

FCI nr 110, grupa 8, sekcja 1

Dane o wzroście, szacie i umaszczeniu na podstawie wzorca FCI.

Pochodzenie i użytkowość

Curly należy do najstarszych ras retrieverów. Rozwinął się w Anglii jako pies do aportowania, ceniony przez ludzi pracujących w łowiskach. Potrzebował wytrzymałości, dobrego nosa i gotowości do wejścia w trudny teren. Te predyspozycje nadal warto brać pod uwagę przy planowaniu życia z nim.

Charakter i życie z rodziną

Curly jest zwykle mocno związany z bliskimi i chętnie spędza z nimi czas. W nowej sytuacji może jednak najpierw obserwować. Wzorzec opisuje go jako psa pewnego siebie, samodzielnego i mogącego sprawiać wrażenie powściągliwego. To pomaga zrozumieć, dlaczego nie każdy curly będzie od razu szukał kontaktu z nieznajomym.

Daj mu możliwość spokojnego poznawania ludzi i miejsc. Zwracaj uwagę na to, czy kontakt jest dla niego komfortowy. Rezerwa wobec obcych nie powinna być mylona z silnym lękiem, który wymaga wsparcia i uważnego podejścia.

W domu z dziećmi potrzebuje takich samych zasad bezpieczeństwa jak każdy duży pies: nadzoru dorosłych, spokojnych kontaktów i własnego miejsca odpoczynku. Jego mniej wylewny sposób bycia warto uszanować, bez zachęcania domowników do ciągłego przytulania psa.

Ruch i wspólne zajęcia

Za spokojnym zachowaniem w domu może kryć się duża gotowość do pracy w terenie. Curly potrzebuje regularnych spacerów oraz zajęć wykorzystujących jego umiejętności. Można zaproponować mu naukę aportowania, szukanie przedmiotów lub ćwiczenia węchowe. Wiele psów tej rasy chętnie pływa.

Rodzaj i intensywność wysiłku dopasuj do zdrowia, wieku oraz przygotowania psa. W przypadku szczenięcia ważniejsze są spokojne poznawanie świata i krótkie zadania niż długie treningi wytrzymałościowe. Dorosłemu psu również potrzebne są przerwy i możliwość swobodnego odpoczynku po aktywności.

Szkolenie samodzielnego psa

Curly potrafi dobrze współpracować, choć wielokrotne powtarzanie tego samego ćwiczenia może szybko go znudzić. Krótkie sesje, urozmaicone zadania i czytelna nagroda pomagają utrzymać zaangażowanie. Gdy coś nie wychodzi, sprawdź, czy pies rozumie zadanie i czy otoczenie nie jest dla niego zbyt trudne.

W codziennym życiu szczególnie przydadzą się przywołanie, spokojne chodzenie na smyczy, oddawanie przedmiotów oraz zgoda na zabiegi pielęgnacyjne. Ćwicz je stopniowo. Warto też od początku uczyć psa odpoczywania w nowym miejscu, na przykład podczas odwiedzin lub wyjazdu.

Samodzielność nie wyklucza dobrego kontaktu z opiekunem. Współpracę rozwijają przewidywalne zasady i nagradzanie zachowań, na których ci zależy.

Jak dbać o loki

Szata curlego zwykle wymaga mniej rozczesywania niż dłuższa sierść goldena. Na co dzień warto kontrolować jej stan i usuwać wplątane zanieczyszczenia. Intensywne szczotkowanie suchych loków może je rozprostowywać i zmieniać wygląd okrywy. W okresie linienia potrzebne bywa delikatne usuwanie luźnego włosa.

Kąp psa w razie potrzeby, delikatnie odsącz wodę i pozwól sierści wyschnąć w odpowiednich warunkach. O sposób pielęgnacji konkretnej szaty dobrze poprosić hodowcę, który może pokazać go na dorosłym psie. Curly także linieje, choć wygląd jego sierści może sugerować coś innego.

Nie pomijaj kontroli uszu, długości pazurów oraz szczotkowania zębów. Spokojne przyzwyczajanie do tych czynności bardzo ułatwia późniejszą opiekę nad dużym psem.

Zdrowie i wybór hodowli

Poproś o wyniki oceny bioder, łokci i oczu rodziców szczeniąt oraz zapytaj o badania serca. W rasie znaczenie mają też testy DNA dotyczące glikogenozy typu IIIa (GSD IIIa), zapaści wysiłkowej (EIC) i jednej z postaci postępującego zaniku siatkówki, określanej jako CORD1-PRA.

Wynik genetyczny ma sens w odniesieniu do konkretnej choroby i obojga rodziców. Nie jest ogólnym certyfikatem zdrowia. Porozmawiaj z hodowcą o tym, co zostało zbadane, jak interpretuje wyniki i jakie problemy zdrowotne występowały u krewnych.

Warto również zobaczyć, jak dorosłe psy zachowują się w domu i podczas pracy. Zapytaj o sposób przygotowania szczeniąt do kontaktu z ludźmi, nowych sytuacji i zabiegów pielęgnacyjnych.

Dla kogo będzie dobrym towarzyszem

Curly może dobrze pasować do osoby aktywnej, która lubi spokojnie budować relację z psem i ceni jego samodzielność. Warto dać sobie czas na poznanie rasy przed wyborem miotu. Spotkanie z kilkoma dorosłymi psami pomoże ocenić, czy ich temperament odpowiada twoim oczekiwaniom równie dobrze jak charakterystyczny wygląd.

Źródła
  1. FCI - wzorzec curly coated retrievera nr 110
    Wysokość, szata bez podszerstka, umaszczenie i temperament.

  2. American Kennel Club - Curly-Coated Retriever Facts
    Historia, aktywność, nauka i podstawy pielęgnacji.

  3. Curly-Coated Retriever Club of America - opis rasy
    Relacje z ludźmi, charakter, użytkowość i pielęgnacja.

  4. Curly-Coated Retriever Club of America - zalecenia dla hodowców
    Badania stawów, oczu i serca oraz testy GSD IIIa, EIC i CORD1-PRA. Zalecenia klubu, nie polskie wymogi formalne.

  5. AVSAB - What Are Reward-Based Training Methods
    Nauka z wykorzystaniem nagród i warunków sprzyjających pożądanemu zachowaniu.